Maltatgo piirdiä kažin?

Seinil on ilmestynnyh päivän aigah mondu uuttu piirrostu. Luvemmo ildusuarnua da pagizemmo:

”Muamo, näitgo minun resuiččemizen? Minä luajin ukon da slonan kuvat!”

”Ihan ičego luajit?”

”Ihan iče!”

Kiitän poigua. Häi piirdäy ylen harvah.

”Muamo, maltatgo piirdiä kažin?” pienembi kyzyy.

”Maltan minä varmah.  Kažil pidäy piirdiä korvat da silmät da usat…”

”Da nenä!” suurembi keskevyttäy.

”Da nenä.”

”Maltatgo piirdiä kažin, tuatto? Maltatgo luadie kažin, velli?”

”Piirrämmö huondeksel kažiloi. Nygöi muate!”

Leksiekku

maltua = osata

kaži = kissa

resuiččemine = piirustus

slona = norsu

usat = viikset

huondes = aamu

Päiviä!

Poigu juoksendeli laukas sinne-tänne, ei uskonuh nimidä. Maksan ostamizet da jälles sidä piäzemmö järilleh laukan veriällyö. Edehizes on kaksi vahnua miesty. Hyö paistah kaksikahtel.

”Päiviä!” poigu tervehtiy miehii kajiel iänel.

Vahnoil rožil nouzou muhahtus.

”Hyviä päiviä! Sinähäi rohkiesti tervehtit meidy!” hyö sanotah poijal.

Lähtemmö poijanke mašinalluo. Miehet jiäjäh edehizeh nagramah da pagizemah. 


Leksiekku 

laukku – kauppa

järilleh – takaisin
veräi – ulko-ovi, veriällyö – ulko-oven luokse, ulko-ovelle
paista kaksikahtel – puhua toisilleen
kajei – kuuluva
roža – naama
muhahtus – hymy
poijanke – pojan kanssa
mašin – auto

Luistimet

Havaččuhuu poigu mustau uvvet luistimet. Häi istuu keskel kuhn’an latettu da panou luistimii jalgah.

”Muamo, mindäh nämmih on kirjutettu brihačun nimi?”

”Net oldih enne brihaččuzen luistimet. Myö voimmo kirjuttua niilöih sinun nimen.”

Ečin kangaskynän da kirjutan mollembih luistimih poijan nimen.
 

”Muamo, se brihačču ei sua nygöi luistella gu hänel ei ole luistimii”, poigu sanou atkalasti.

”Ollah hänel suurembat luistimet. Mustatgo, sinun vahnat luistimet ollah nygöi vellel da sinul ollah uvvet luistimet. Brihaččuzelgi ollah uvvet luistimet.”

Leksiekku

havaččuo – herätä

kuhn’u – keittiö

late – lattia

atkalasti – surullisesti

Rakendai

Suurembi tuou minule pilan. ”En malta pilata”, sanon. Häi ei usko minun sanoih. Otan pilan da piluan lavvan poikki.

Poigu ottau lavvan puoliskon da eččiy pal’l’astu da nuaglua. Häi löydäy pal’l’azen kodazes da pergau lavvan kiini toizeh laudah.

”Midäbo rakendat?” kyzyn.

”Traktoran kabinua”, se vastuau.

Leksiekku

pila – saha

maltua – osata

laudu : lavvan – lauta : laudan

pal’l’aine – vasara

nuaglu – naula

kodane – leikkimökki

pergua – lyödä

kabinu – koppi

Vertol’ottu

"Buabo, läkkä yhtes lendelemäh! Myö viemmö sinuu vertol’otal kodih! Muamo, paina guazupollindu!"

"Viizi, nelli, kolme, kaksi, yksi, nol’a!" luven lähtölaskendan da panen mašinan ruadamah. Poigu nagrau.

"Buabo, kiinnitä turvuvyö! Nygöi lähtemmö matkah!" 

Leksiekku

vertol’ottu - helikopteri
buabo - isoäiti

muamo - äiti

mašin - auto
nygöi - nyt