Lypsäi

”Minä menen lypsämäh lehmän”, suurembi sanou. Pienembi ei ole vie havačunnuh.

Poigu menöy kuhn’an čuppuh da vedäy lehmyilmumiäčyn nuoras alahpäi. Kodvazen peräs häi piästäy lehmäzen järilleh lendelemäh.

”Muamo, minä lypsin sinule maiduo koufeih!” häi sanou.

Leksiekku

havaččuo = herätä

kuhn’u = keittiö

čuppu = nurkka

ilmumiäččy = ilmapallo

järilleh = takaisin

Illakse kodih

Painan avtobusan azetundunappii. Kodidorogan ristavukses vuottau tuttavu mašin, da minul ei pie kävellä jallai kodih. Sanon šouferile passibot, da avtobussu jatkau matkua pohjazeh.

Lapsil ollah piäl vaigu yösovat, kumisuappuat da šuapkazet. ”Muamo, myö tulimmo sinuu vastah!” hyö tervehtitäh, konzu avuan mašinan veriän.

Leksiekku 
avtobussu = linja-auto
dorogu = tie
šouferi = kuljettaja
yösoba = yöpuku
šuapkaine = pipo

Tule selgiemäh!

”Tule selgiemäh”, sanon pienembäle. Häi vai seizou keskel kuhn’an latettu, ei rua nimidä. ”Kus sinun korvat ollah?” kyzyn. 
”Täs”, häi panou käit korvile. 
”Ga midäbo minä vastevai sanoin sinule?” kyzyn. 
”Tule selgiemäh”, häi toistau da muhizou, ga ei rua nimidä.

Leksiekku

sellitä = pukeutua

kuhn’u = keittiö

muhista = hymyillä

Taido-ozuttelu

Tulostan lapsile traktoroin kuvii internetas, hyö tahtotah värittiä. Terväzeh hyö ollah väritetty kai kuvat.

Suurembi pakiččou teippii. ”Velli, luajikkuammo taido-ozuttelu!” Hyö ruvetah kiinnittämäh väritettylöi kuvii koin seinil.

”Hyvät naizet da herrat! Taido-ozuttelu on avattu!” suurembi ilmoittau. ”Täs kuvas on počinpoigu da traktoru. Da täs on traktoru. Tulgua terveh meijän taido-ozutteluh!”

   

Leksiekku 
taido-ozuttelu = taidenäyttely
terväzeh = äkkiä, nopeasti
pakita : pakiččou = pyytää : (hän) pyytää
počinpoigu = porsas

Kirjaimii

Suurembi tahtou luadie died’oile kartin. ”Kirjutatgo sih, ku se on died’oile?” kyzyn. Häi šmutkuau piäl. Hämmästyn. Täh suate häi ei ole tahtonuh kirjuttua niyhty sanua.

Luajin kirjaimii mallikse. Poijan kirjutettuloi kirjaimii on jygei lugie ga yksikai kai ollah bumuagal. Kiitän händy, da häi on ylbei.

”Kirjutatgo vie oman nimen, ku died’oi tiedäs, ken on luadinuh kartin?” kyzyn varovazeh. Häi šmutkuau piäl uvvessah da piirdäy V-kirjaimen bumuagah. Piirrän uvvessah kirjaimii mallikse. K on jygei, ga häi oppiu, ei suutu. Häi enzimästy kerdua kirjuttau oman nimen.

Leksiekku

died’oi = ukki

karti = kortti

jygei = raskas, vaikea

bumuagu = paperi

oppie = yrittää

Kuundelii brihačču

”Muamo, minul ei ole sukkii jallas”, suurembi kirguu kattien al.

”Minä ečin”, pienembi sanou. Häi juoksou škuapalluo da tuou sinizet villusukat. Passiboičen da avvutan panna sukat suurembale jalgah.

”Minä olin kuundelii brihačču!” pienembi sanou.

”Muga olit”, sanon.

Leksiekku

kuundelii – kiltti

kirguo – huutaa

kate : kattien – peitto : peiton

škuappu – kaappi

passiboija – kiittää